Afluente Ribeira do Inferno (Capulla)

Normalny w styczniu 2019; słaby (sezonowy) w czerwcu 2019; z pewną intensywnością w grudniu 2021; niski w październiku 2022; OK w czerwcu 2023; normalny do niskiego w czerwcu 2025; niski w lipcu 2025; średni do wysokiego w lutym 2026.

Wielki wodospad (C111, R11 do R13). Zjazd 111 m jest zjazdem wieloetapowym. Etap R11 (50 m) jest podatny na problemy z wyciąganiem liny; w czerwcu 2019 pierścień R11 zamieniono na podwójny pierścień, by ułatwić wyciąganie. Między R11 i R12 nie ma kontaktu wzrokowego, więc warto mieć radia. R13 dokręcono w październiku 2022, ale od listopada 2022 plakietka na ostatniej przepince wielkiego wodospadu jest poluzowana, z zapieczoną nakrętką, którą nie można dokręcić: jedynym realnym rozwiązaniem jest nowy otwór. W czerwcu 2025 dokręcono ruszające się plakietki na ostatnim stanowisku zjazdu 110 m; ostatnie instalacje mają założoną linę w słabym stanie, więc trzeba tam zawiesić swoją własną. W lipcu 2025 stanowiska R11 (nieco przesunięte parabolty) zostały dokręcone, a wszystkie inne stanowiska były w dobrym stanie. Nie pomijaj żadnego ze stanowisk wieloetapowych: R5 (którego przepinka nie jest zaznaczona na schemacie trasy), R12 i R13. Używaj wszystkich stanowisk na wielkim wodospadzie, aby uniknąć tarcia liny; na drugim stanowisku trzeba się nieco odchylić w prawo, poza strumień wody, a następne stanowisko nie jest błyszczące i łatwo je przegapić.

Inne stanowiska. R5 ma przepinkę, niezaznaczoną na schemacie trasy, która pozwala uniknąć silnego tarcia liny, jeśli zjazd wykonywany jest bezpośrednio; obszar stanowiska wyczyszczono w czerwcu 2023. Od lutego 2026 na R5 brakuje plakietki. Poręczówka (MC) podejścia od drzewa do R4 wymaga wymiany od grudnia 2021, kiedy trzeba było też dokręcić R7. Maillon na jednej poręczówce wymieniono w listopadzie 2022, jej lina jest wciąż w dobrym stanie. Podwojenie poręczówki na szczycie wielkiego wodospadu znacznie ułatwia wyciąganie liny.

Zagrożenia i warunki. Za wielkim zjazdem zejścia są zawalone dużymi powalonymi drzewami (tak jest przynajmniej od 2022 i wciąż w 2025). Przed lutym 2026 doszło do dużej powodzi: liny na stanowiskach na końcu kanionu są bardzo wytarte, powaliło się mnóstwo drzew i doszło do kilku osunięć, głównie za C111, co znacznie utrudnia poruszanie się. Cała dolina Ginjas nosi znaki ogromnego wezbrania wody, z wyżłobioną skałą i utratą roślinności.

Od drogi gruntowej podejście zajmuje około 1 h 30 min; z jednym samochodem (bez przerzutu), idąc powoli, należy przeznaczyć około 2 h 35 min na podejście i minimum 1 h na powrót. Trasa prowadzi przez ciągnące się bez końca tunele, niewygodne dla wysokich osób: zabierz latarkę. Dwie osoby poruszające się sprawnie mogą zejść kanionem w około 2 h.